چنانچه مديريت مشاركتي را نگرشي جامع براي جلب مشاركت فردي و گروهي كاركنان در جهت رفع مشكلات سازمان و بهبود مستمر در تمام ابعاد بدانيم و بر اين باور باشيم كه مديريت مشاركتي ارتباط دائم ، متقابل و نزديك بين مديريت ارشد و كاركنان است در اين راستاست كه مشاركت كاركنان در امور مربوط به خود به صورت داوطلبانه ، ارادي و آگاهانه خواهد بود . جلب مشاركت نيروي انساني ، براي شناسايي تنگناها و مشكلات موجود در جهت بهبود امور و وضعيت سازمان است . بديهي است كاركنان مهمترين و با ارزش ترين سرمايه سازمان به حساب مي آيند . لذا مشاركت روشي است كه بوسيله آن مي توان كاركنان را به اظهار نظر و ارائه پيشنهاد براي همياري و همكاري تشويق و ترغيب كرد تا افزون بر قدرت جسمي از نيروي فكر و ابتكار و خلاقيت كاركنان براي پيشرفت امور استفاده شود . يك سيستم موفق پيشنهادات سيستمي است كه بتواند زمينه لازم براي حضور و مشاركت فعال تمامي كاركنان فراهم آورد